Woda używana do nawadniania nigdy nie jest w pełni czysta – niezależnie od jej źródła. Rodzaj i charakter zanieczyszczeń różni się jednak znacząco w zależności od miejsca poboru i wpływa bezpośrednio na dobór właściwego filtru:
Woda z sieci wodociągowej – pozornie czysta i uzdatniona, zawiera drobiny rdzy z przewodów stalowych, cząstki uszczelnień i piasek wymywany podczas skoków ciśnienia, a niekiedy osady wodorotlenku wapnia przy twardej wodzie. Do filtracji wody wodociągowej wystarczy zazwyczaj filtr siatkowy 120 mesh montowany jako zabezpieczenie wtórne przed zanieczyszczeniami z instalacji własnej.
Woda ze studni głębinowej – zawiera drobny piasek i muł mineralny, niekiedy żelazo i mangan w postaci rozpuszczonej, które po kontakcie z powietrzem wytrącają się jako brązowe osady i zatykają emitery. Do filtracji wody ze studni zalecany jest hydrocyklon jako prefiltrator wychwytujący cięższe cząstki piasku oraz filtr dyskowy 120–200 mesh jako filtr właściwy. Przy dużej zawartości żelaza konieczne jest odżelazianie wody przed filtrem.
Woda z otwartych zbiorników – staw, rzeka, jezioro, zbiornik na deszczówkę – najbardziej zanieczyszczone źródło wody nawadniania. Zawiera cząstki organiczne: glony, plankton, fragmenty roślin, larwy owadów, biofilm bakteryjny. Do filtracji wody powierzchniowej wymagana jest filtracja wielostopniowa: hydrocyklon lub filtr piaskowo-żwirowy jako prefiltrator, a za nim filtr dyskowy lub siatkowy jako filtr właściwy.
Woda z deszczówki (zbiornik retencyjny) – jakość zależy od stanu zbiornika, jego przykrycia i systemu rynien. Zbiornik odkryty szybko zaprósza się materia organiczną, glonami i insektami. Wymagana filtracja podobna jak przy wodzie powierzchniowej.
